فدراسيون جهاني «ام اس» به مناسبت اين روز اعلام كرد: روز جهاني «ام اس» افراد، گروهها و سازمانها را در يك حركت جهاني در برابر اين بيماري متحد خواهد كرد.
اين روز به آنها فرصت خواهد داد كه در رويدادها و فعاليتهايي شركت كنند كه حاصل آن بالا بردن سطح آگاهي عمومي درباره ام اس بعنوان يك مساله جهاني و افزايش بودجهها براي حمايت از كارها و اقدامات لازم در اين حركت از جمله تحقيقات در مورد اين بيماري خواهد بود.
بر اساس اين گزارش، روز جهاني ام اس از سوي فدراسيون بين المللي ام اس و انجمنهاي عضو اين فدراسيون براي تمام افراد، گروهها و سازمانهاي شركت كننده در اين حركت جهاني تعيين شده است. همانطور كه گفته شد هدف از تعيين اين روز افزايش آگاهي درباره اين بيماري، افزايش جوامع ملي كه در اين زمينه فعال هستند، انسجام گسترش و پيشبرد اين حركت جهاني در برابر بيماري و ايجاد منابع مالي براي حمايت از اين حركت است. تمام افراد گروهها و سازمانها ميتوانند با ثبت نام و حضور و يا حتي ساماندهي برنامههايي خاص به مناسبت اين روز در اين حركت جهاني شركت داشته باشند. همچنين ميتوانند در بخش ارائه تحقيقات و يا تامين منابع مالي براي حمايت از بيماران مزبور همكاري نمايند.
به گزارش فدراسيون جهاني ام اس، در اين روز بيش از 160 برنامه در 51 كشور مختلف جهان برگزار خواهد شد. تمام اين گروهها در يك تلاش هماهنگ متحد ميشوند تا انديشه و آگاهي درباره اين بيماري را در سراسر دنيا ارتقا دهند. در اين برنامهها از شركت كنندگان درخواست ميشود درباره تجارب خود در خصوص اين بيماري گفت وگو كنند. سازمانهاي خود را در سراسر جهان كه در رابطه با اين بيماري فعال هستند متحد سازند و سياستمداران را براي اقدام در اين زمينه از جمله تخصيص بودجه تشويق كنند.
به گزارش ايسنا، اين حركت جهاني با هر فرد مبتلا به ام اس در جهان متحد ميشود. به اين ترتيب تمام افراد، گروهها و سازمانها ميتوانند با همديگر براي بهبود كيفيت زندگي تمام مبتلايان به ام اس تلاش كنند. در اين حركت تحقيقات لازم براي درمان و پايان بخشيدن به اين بيماري انجام ميگيرند. ظرفيت انجمنهاي ام اس براي حمايت از مبتلايان افزايش مي يابد. اطلاعات درباره بيماري رد و بدل ميشود و برنامهها و اقدامات در جهت حفظ حقوق بيماران مبتلا به ام اس اجرا ميشوند. بيماري ام اس، اختلال در سيستم ايمني خودكار بدن است كه در سيستم ايمني بدن به سيستم اعصاب مركزي خود حمله ميكند. بر اساس اين گزارش، احتمال ابتلا به اين بيماري در زنان شايع تر است.
نرخ ابتلا به اين بيماري بين دو تا 150 نفر در هر 100 هزار نفر است. اين بيماري براي اولين بار در سال 1868 از سوي جين - مارتين شاركوت تشريح شد. اين بيماري روي توان سلولهاي عصبي در مغز و نخاع در برقراري ارتباط با ديگر سلولها تاثير ميگذارد. سلولهاي عصبي با ارسال سيگنالهاي الكتريكي با يكديگر ارتباط ميگيرند كه اين سيگنالها از طريق رشتههاي عصبي طويل موسوم به آكسونها بين نورونها رد و بدل ميشوند. آكسونها يا رشتههاي عصبي پوشيده از غلافي به نام ملين هستند كه در بيماري ام اس تهيه ايمني خودكار بدن به ميلين حمله ور شده و آن تخريب ميكنند وقتي ميلين آسيب ميبيند آكسونها ديگر نميتوانند به گونه موثر اين سيگنالها را هدايت كنند.
هرچند اطلاعات زيادي درباره مكانيسمهاي دخيل در بروز بيماري در دست است اما عامل آن هنوز ناشناخته است. بر اساس فرضيههاي مختلف برخي عامل آن را ژنتيك و برخي عفونت ميدانند. همچنين مشاهده شده كه فاكتورهاي خطرزاي مختلف محيطي نيز در بروز اين بيماري نقش دارند.
در حال حاضر درمان قطعي براي اين بيماري وجود ندارد و داروهايي كه براي اين بيماري موجود هستند ميتوانند تاثيرات نامطلوب بيماري را كاهش دهند يا از حملات جديد و بروز معلوليت در بيمار جلوگيري كرده يا آنها را به تعويق بيندازند.
گفتني است، طول عمر اين بيماران تقريبا به اندازه افراد سالم است.
اين روز به آنها فرصت خواهد داد كه در رويدادها و فعاليتهايي شركت كنند كه حاصل آن بالا بردن سطح آگاهي عمومي درباره ام اس بعنوان يك مساله جهاني و افزايش بودجهها براي حمايت از كارها و اقدامات لازم در اين حركت از جمله تحقيقات در مورد اين بيماري خواهد بود.
بر اساس اين گزارش، روز جهاني ام اس از سوي فدراسيون بين المللي ام اس و انجمنهاي عضو اين فدراسيون براي تمام افراد، گروهها و سازمانهاي شركت كننده در اين حركت جهاني تعيين شده است. همانطور كه گفته شد هدف از تعيين اين روز افزايش آگاهي درباره اين بيماري، افزايش جوامع ملي كه در اين زمينه فعال هستند، انسجام گسترش و پيشبرد اين حركت جهاني در برابر بيماري و ايجاد منابع مالي براي حمايت از اين حركت است. تمام افراد گروهها و سازمانها ميتوانند با ثبت نام و حضور و يا حتي ساماندهي برنامههايي خاص به مناسبت اين روز در اين حركت جهاني شركت داشته باشند. همچنين ميتوانند در بخش ارائه تحقيقات و يا تامين منابع مالي براي حمايت از بيماران مزبور همكاري نمايند.
به گزارش فدراسيون جهاني ام اس، در اين روز بيش از 160 برنامه در 51 كشور مختلف جهان برگزار خواهد شد. تمام اين گروهها در يك تلاش هماهنگ متحد ميشوند تا انديشه و آگاهي درباره اين بيماري را در سراسر دنيا ارتقا دهند. در اين برنامهها از شركت كنندگان درخواست ميشود درباره تجارب خود در خصوص اين بيماري گفت وگو كنند. سازمانهاي خود را در سراسر جهان كه در رابطه با اين بيماري فعال هستند متحد سازند و سياستمداران را براي اقدام در اين زمينه از جمله تخصيص بودجه تشويق كنند.
به گزارش ايسنا، اين حركت جهاني با هر فرد مبتلا به ام اس در جهان متحد ميشود. به اين ترتيب تمام افراد، گروهها و سازمانها ميتوانند با همديگر براي بهبود كيفيت زندگي تمام مبتلايان به ام اس تلاش كنند. در اين حركت تحقيقات لازم براي درمان و پايان بخشيدن به اين بيماري انجام ميگيرند. ظرفيت انجمنهاي ام اس براي حمايت از مبتلايان افزايش مي يابد. اطلاعات درباره بيماري رد و بدل ميشود و برنامهها و اقدامات در جهت حفظ حقوق بيماران مبتلا به ام اس اجرا ميشوند. بيماري ام اس، اختلال در سيستم ايمني خودكار بدن است كه در سيستم ايمني بدن به سيستم اعصاب مركزي خود حمله ميكند. بر اساس اين گزارش، احتمال ابتلا به اين بيماري در زنان شايع تر است.
نرخ ابتلا به اين بيماري بين دو تا 150 نفر در هر 100 هزار نفر است. اين بيماري براي اولين بار در سال 1868 از سوي جين - مارتين شاركوت تشريح شد. اين بيماري روي توان سلولهاي عصبي در مغز و نخاع در برقراري ارتباط با ديگر سلولها تاثير ميگذارد. سلولهاي عصبي با ارسال سيگنالهاي الكتريكي با يكديگر ارتباط ميگيرند كه اين سيگنالها از طريق رشتههاي عصبي طويل موسوم به آكسونها بين نورونها رد و بدل ميشوند. آكسونها يا رشتههاي عصبي پوشيده از غلافي به نام ملين هستند كه در بيماري ام اس تهيه ايمني خودكار بدن به ميلين حمله ور شده و آن تخريب ميكنند وقتي ميلين آسيب ميبيند آكسونها ديگر نميتوانند به گونه موثر اين سيگنالها را هدايت كنند.
هرچند اطلاعات زيادي درباره مكانيسمهاي دخيل در بروز بيماري در دست است اما عامل آن هنوز ناشناخته است. بر اساس فرضيههاي مختلف برخي عامل آن را ژنتيك و برخي عفونت ميدانند. همچنين مشاهده شده كه فاكتورهاي خطرزاي مختلف محيطي نيز در بروز اين بيماري نقش دارند.
در حال حاضر درمان قطعي براي اين بيماري وجود ندارد و داروهايي كه براي اين بيماري موجود هستند ميتوانند تاثيرات نامطلوب بيماري را كاهش دهند يا از حملات جديد و بروز معلوليت در بيمار جلوگيري كرده يا آنها را به تعويق بيندازند.
گفتني است، طول عمر اين بيماران تقريبا به اندازه افراد سالم است.
