88/5/17
ام اس نوعي بيماري التهابي مزمن و اغلب پيشرونده در سيستم اعصاب مركزي است كه باعث از بين رفتن پوشش ميلين تارهاي عصبي به صورت پلاكهاي كوچك ، بزرگ و منفرد يا متعدد شده و انتقال پيامهاي عصبي را بتدريج مختل ميكند.
از ويژگيهاي بيماري اين است كه پلاكها در زمانهاي مختلف، بخشهاي متفاوتي از دستگاه اعصاب مركزي را گرفتار ميكنند. روند بيماري در برخي افراد خوشخيم، در گروهي بهصورت عودكننده و در بعضي به شكل مزمن و پيشرونده است.
علت: نامشخص است، ولي عواملي مانند نارسايي ايمني، استعداد ژنتيكي، منطقه جغرافيايي با آب و هواي معتدل، عفونتهاي ويروسي و فشارهاي روحي را دخيل دانستهاند. شايعترين سن ابتلا بين 20 تا 40 سالگي و در زنان تقريبا دو برابر مردان است و در بين بستگان درجه اول بيماران، 5 تا 15 بار بيشتر از سايرين است.
نشانهها: بسته به اينكه پلاكها در كدام ناحيه از دستگاه اعصاب مركزي باشند، متفاوت است و شامل ضعف اندامها به صورت بيسروصدا و به شكل خستگي زودرس در اثر فعاليت بخصوص در اواسط بعدازظهر، اشكال در بالارفتن از پلهها به علت گرفتگي عضلات، اختلال تعادل در راه رفتن، تاري ديد تا نابينايي كامل موقتي، دوبيني، سرگيجه، تهوع، حركات نوساني كره چشم و فلج نگاه، ضعف خفيف تا حالت نيمهفلج اندامها، اشكال در كنترل ادرار و اختلال در بلع، ناتواني جنسي، حركات غيرارادي و لرزش، اختلال در تكلم، اختلال حس عمقي و سطحي بويژه به صورت گزگز و خوابرفتگي، درد شوكمانند صورت، اختلال حافظه، افسردگي، عدم تحمل گرما و احساس شوك برقي در اندامها بهدنبال خم كردن گردن.
پيشآگهي: در موارد زير پيشآگهي بيماري بهتر است: شروع بيماري پيش از 40 سالگي، جنس مونث، آغاز بيماري با اختلال بينايي، كم بودن دفعات عود بيماري در چند سال اول، روند بيماري با فراز و نشيب باشد و نه يكنواخت و پيش رونده.
عوارض: كاهش توان بينايي، فلج اندامها، ناتواني جنسي بويژه در مردان، زخمهاي بستر و عفونتهاي ناشي از آن، اختلال تعادل، صرع در حدود 10 درصد موارد، افسردگي، لرزش شديد در هنگام فعاليت و در موارد پيشرفته، آتروفي مغز و نارسايي گفتاري شديد. درمان: هنوز درمان قطعي براي اين بيماري پيدا نشده، اما داروهاي مختلفي وجود دارند و براي پيشگيري از عود بيماري چند پيشنهاد شده است: تجويز دوز كم استروئيدها، تعويض پلاسماي خون، روغن آفتابگردان و رژيم كمچربي و درمان با نيش زنبور كه اعتبار علمي ندارد. اما در مرحله حاد بيماري، در صورت درمان با استروئيدها، رژيم غذايي كمنمك و در مرحله مزمن براي كاهش عفونت ادراري و يبوست، مصرف مايعات بيشتر و فيبر غذايي توصيه ميشود. بهتر است مواد غذايي در حجم كم و دفعات بيشتر مصرف شوند. استفاده از روغن زيتون و منابع غني از امگا 3 و تاكيد بر مصرف ويتامينهاي B ،C و E اجتناب ازكاهش سريع وزن و استرس، رعايت رژيم غذايي متعادل و استراحت كافي و همچنين ورزشهايي مثل شنا كه بهترين ورزش براي اين بيماران است توصيه ميشود.
از ويژگيهاي بيماري اين است كه پلاكها در زمانهاي مختلف، بخشهاي متفاوتي از دستگاه اعصاب مركزي را گرفتار ميكنند. روند بيماري در برخي افراد خوشخيم، در گروهي بهصورت عودكننده و در بعضي به شكل مزمن و پيشرونده است.
علت: نامشخص است، ولي عواملي مانند نارسايي ايمني، استعداد ژنتيكي، منطقه جغرافيايي با آب و هواي معتدل، عفونتهاي ويروسي و فشارهاي روحي را دخيل دانستهاند. شايعترين سن ابتلا بين 20 تا 40 سالگي و در زنان تقريبا دو برابر مردان است و در بين بستگان درجه اول بيماران، 5 تا 15 بار بيشتر از سايرين است.
نشانهها: بسته به اينكه پلاكها در كدام ناحيه از دستگاه اعصاب مركزي باشند، متفاوت است و شامل ضعف اندامها به صورت بيسروصدا و به شكل خستگي زودرس در اثر فعاليت بخصوص در اواسط بعدازظهر، اشكال در بالارفتن از پلهها به علت گرفتگي عضلات، اختلال تعادل در راه رفتن، تاري ديد تا نابينايي كامل موقتي، دوبيني، سرگيجه، تهوع، حركات نوساني كره چشم و فلج نگاه، ضعف خفيف تا حالت نيمهفلج اندامها، اشكال در كنترل ادرار و اختلال در بلع، ناتواني جنسي، حركات غيرارادي و لرزش، اختلال در تكلم، اختلال حس عمقي و سطحي بويژه به صورت گزگز و خوابرفتگي، درد شوكمانند صورت، اختلال حافظه، افسردگي، عدم تحمل گرما و احساس شوك برقي در اندامها بهدنبال خم كردن گردن.
پيشآگهي: در موارد زير پيشآگهي بيماري بهتر است: شروع بيماري پيش از 40 سالگي، جنس مونث، آغاز بيماري با اختلال بينايي، كم بودن دفعات عود بيماري در چند سال اول، روند بيماري با فراز و نشيب باشد و نه يكنواخت و پيش رونده.
عوارض: كاهش توان بينايي، فلج اندامها، ناتواني جنسي بويژه در مردان، زخمهاي بستر و عفونتهاي ناشي از آن، اختلال تعادل، صرع در حدود 10 درصد موارد، افسردگي، لرزش شديد در هنگام فعاليت و در موارد پيشرفته، آتروفي مغز و نارسايي گفتاري شديد. درمان: هنوز درمان قطعي براي اين بيماري پيدا نشده، اما داروهاي مختلفي وجود دارند و براي پيشگيري از عود بيماري چند پيشنهاد شده است: تجويز دوز كم استروئيدها، تعويض پلاسماي خون، روغن آفتابگردان و رژيم كمچربي و درمان با نيش زنبور كه اعتبار علمي ندارد. اما در مرحله حاد بيماري، در صورت درمان با استروئيدها، رژيم غذايي كمنمك و در مرحله مزمن براي كاهش عفونت ادراري و يبوست، مصرف مايعات بيشتر و فيبر غذايي توصيه ميشود. بهتر است مواد غذايي در حجم كم و دفعات بيشتر مصرف شوند. استفاده از روغن زيتون و منابع غني از امگا 3 و تاكيد بر مصرف ويتامينهاي B ،C و E اجتناب ازكاهش سريع وزن و استرس، رعايت رژيم غذايي متعادل و استراحت كافي و همچنين ورزشهايي مثل شنا كه بهترين ورزش براي اين بيماران است توصيه ميشود.
دكتر مهر انگيز توتونچي - منبع
ارسال از دنيز عزيز
